"Zwrotnik" Bartek Rojny

Są książki, które zaczynają się łagodnie, żeby potem zaskoczyć okrucieństwem. I takie, które od pierwszych stron są makabryczne. "Zwrotnik" zdecydowanie należy do tych drugich. Spodziewałam się więc, że będzie tylko mroczniej.

"W obłędzie" Katarzyna Wolwowicz

Wiecie, jak bardzo nie lubię romansów, prawda? Jeszcze bardziej stronię od erotyków. Mimo to chciałam sprawdzić, jak wypada połączenie tego gatunku z thrillerem. Czy moje spotkanie z thrillerem erotycznym z gatunku domestic noir? Czytaj dalej, to się przekonasz.

"Oziębłość" Jolanta Żuber

Relacje w rodzinie często są trudne. Także te na linii rodzic-dziecko, choć sami kształtujemy charaktery naszych pociech. Jednak drobne sprzeczki nie są jeszcze objawem braku miłości. Prawdziwa patologia, to coś znacznie więcej. A kiedy dodamy do niej aktywność w social mediach, może prowadzić do wielu tragedii.

"Nie ufam już nikomu" Klaudia Muniak

Dziecko powinno być powodem do radości. Nawet pomimo zmęczenia. Jednak nie każda matka doświadcza tego wyjątkowego uczucia.

Życie niemal idealne

Iga ma dobrą pracę, kochającego męża i miesięcznego synka. Ma też wsparcie matki i przyjaciółki. A do tego zaburzenia psychiczne... Choć wydaje się, że powinna być szczęśliwa, kobieta często nie wie, co się z nią dzieje. Traci kontakt z rzeczywistością, a w jej umyśle pojawiają się mroczne wizje.

Druga część tej historii sugeruje, że ten stan może mieć związek z traumą z przeszłości. Czy aby na pewno? Iga zdecydowała się na eksperymentalną terapię, wykorzystującą czip podskórny. Patent opracował jej mąż, dlatego kobieta ufa, że nie stanie jej się krzywda. A może jednak?

"Nie ufam już nikomu" to książka, w której niczego nie można być pewnym. Nie możemy ufać nawet Idze, bo ciężko stwierdzić, które z jej myśli są prawdą, a które urojeniem. I ta niepewność jest jednym z powodów, dla których książkę czyta się bardzo szybko - jak zaczniesz, to po prostu musisz poznać zakończenie.

Szokująca prawda

Czasem się zastanawiam, skąd pisarze biorą pomysły na zakończenia, które zaskakują nawet osoby od lat pochłaniające thrillery. I nie, nie znalazłam odpowiedzi.

Tym razem udało mi się rozwikłać jedną z zagadek. Stało się to bardzo szybko i do końca nie zmieniłam swoich podejrzeń. A mimo to Klaudia Muniak namieszała w końcówce! Sposób, w jaki połączyła wątki, jak manipulowała życiem bohaterów, a przy tym i mną, wbił mnie w fotel na parę godzin. Po prostu siedziałam i myślałam o tym, co tam się wydarzyło. I wiecie, co wymyśliłam?

Po głębszej analizie doszłam do wniosku, że czegoś mi w tej opowieści brakuje. Chciałam wiedzieć więcej, nie rozumiałam niektórych elementów. Pierwszy zachwyt trochę ostygł, ale to nie oznacza, że jestem zawiedziona. Historia, opowiedziana w powieści "Nie ufam już nikomu" jest emocjonująca, nieszablonowa i zaskakująca. Tyle że niekompletna. Liczyłam na to, że dowiem się więcej o bohaterach i łączących ich relacjach. Chociaż ostateczne rozwiązanie trochę tłumaczy, dlaczego zostało to przedstawione w ten sposób, to miałam nadzieję, że dostanę jakiekolwiek podsumowanie. Choć odrobinę więcej. Jednak okazało się, że nie jest to książka absolutnie doskonała.

"Odprysk" Sebastian Fitzek

Poczucie winy może doprowadzić do obłędu. Jak się go pozbyć? Czy można zapomnieć o nieprzyjemnych sytuacjach z naszego życia?

"Gra poza prawem" Magdalena Zimniak

Tajemnice potrafią bardzo uprzykrzać życie, a policji także prowadzenie śledztwa. Co się wydarzy, jeśli w jedną sprawę zamieszanych będzie wiele osób ukrywających swoje demony?

"Umrzeć na swoich zasadach" dr Stefanie Green

Są takie książki, w których nie potrzeba wiele akcji, żeby nie dało się od nich oderwać. Są tematy, które wzbudzają wielkie emocje niezależnie od sytuacji i poglądów...

"Panika" Andrzej Beleń

Każdy z nas znalazł się kiedyś w trudnej sytuacji. Jednak nie każda powoduje trudny do opanowania atak paniki. Jak się człowiek wówczas zachowuje? Ile niedorzecznych kroków może poczynić?

"Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem" Oliver Sacks

Czy trzeba mieć wykształcenie w danej dziedzinie, żeby o niej czytać? Czy zwykły laik może poznawać ciekawostki naukowe?

Każdy z nas kiedyś się uczył. Od czegoś musieliśmy zacząć. Czemu więc nie wziąć na początek książki, która jest naukowa, ale przystępna?

"Wpadki zdiagnozowanej wariatki" Monika Luna

Jedne książki mają poszerzyć naszą wiedzę, inne wzbudzić emocje, a niektóre dać czystą rozrywkę bez głębszych przemyśleń i zaangażowania. Są też takie, które łączą w sobie różne cechy. I czytanie każdego typu powieści jest dobre. Wybór zależy wyłącznie od naszych upodobań i potrzeb.

Są też takie tytuły, które każdy powinien poznać. Należy do nich książka "Wpadki zdiagnozowanej wariatki".

"Chcę twojego życia" Amber Garza

Chcielibyście czasem zamienić się z kimś na życia? Kelly chciała. I wyszły z tego takie kwiatki, że potrzebowałam czasu na przetrawienie tej historii. Ale już lecimy!

"Krzyk o ratunek" Casey Watson

Opieka nad dzieckiem niepełnosprawnym to duże wyzwanie dla całej rodziny. Poziom trudności rośnie, kiedy dziecko znajdzie się w rodzinie zastępczej, a jego psychika na tym ucierpi. Bardzo boleśnie przekonała się o tym Casey Watson i jej rodzina.

"Szara wrona" Wojciech Szmidt

Lubicie ptaki? Mnie trochę przerażają. I "Szara wrona" potwierdza moje obawy. Te pierzaste, latające stwory to zły omen!

"Ciemność mroczniejsza niż noc" Michael Connelly

Kończę z tym! Nie będę dłużej robić tego, co robiłam. Mam dość, wypaliłam się.

Słyszeliście to pewnie nie raz. Z różnych przyczyn rezygnujemy z wielu rzeczy. Często nawet z czegoś, co kochamy. Ale czy da się zapomnieć? Czy pozostaniemy obojętni, kiedy pojawi się szansa powrotu? Dowiecie się tego od Lincolna Rhyme'a, którego stworzył Jeffery Deaver i z poniższego tytułu.

 

"Psoriasis sequentia" Arkadiusz Kasprzak

Każdy czasem ma w życiu problemy. Co z nimi zrobić? Jak się da, to działać. A jak się nie da to... najlepiej usiąść i poczytać - będzie łatwiej zebrać myśli.

 

"Receptura wszechmocy" Łukasz Piotrowski

Chcieliście kiedyś przejąć władzę nad umysłem innej osoby? Zawładnąć jej myślami i postępowaniem? Jeśli tak, to dzisiaj przychodzę do Was z przepisem na osiągnięcie nadludzkich możliwości.

 

 

"Psoriasis vulgarna" Arkadiusz Kasprzak

Każda choroba ma wpływ na życie człowieka. Jedna mniejszy, druga większy, każda w inny sposób, ale zawsze wiąże się z jakimiś trudnościami. Czy warto pokazywać te trudności? Czy ludzie zdrowi chcą o nich wiedzieć? Według mnie powinni chcieć, ale ja się do nich nie zaliczam więc... wypowiedzcie się Wy, a ja opowiem Wam trochę o łuszczycy.

 

 

 Jak sobie radzić z chorobą?

Z własnego doświadczenia wiem, że można na różne sposoby. Jedni godzą się z losem i nie robią nic, inni starają się żyć na tyle normalnie, na ile pozwalają im ograniczenia. każdy szuka swojej drogi, własnego pomysłu na ten marny los. A co robi bohater książki?

Łukasza poznajemy, kiedy podejmuje kolejną kurację, mającą zaleczyć zmiany łuszczycowe na jego skórze. Jest on młodym chłopakiem, mieszkającym z matką i siostrą i pracującym w barze. Mimo raptem 20 lat sporo przeżył, bo choruje na łuszczycę, przez co spotkał się z różnymi reakcjami ludzi. Łukasz ma straszne kompleksy, czuje się gorszy i nie widzi szansy na osiągnięcie czegoś więcej niż 3 miesięczne umowy pomiędzy kolejnymi pobytami w szpitalu. Na szczęście poznaje Lucy - dziewczynę z internetu, która pokazuje mu, że można inaczej żyć. Łukasz zaczyna nowy etap. Czy z pomocą życzliwych ludzi uda mu się wygrać z własną psychiką?

Choroba nie tylko na skórze

Arkadiusz Kasprzak na wstępie wyjaśnia, czym jest łuszczyca i informuje nas o tym, że sam na nią choruje. Czy to ma znaczenie? Według mnie ma. Żadna wiedza książkowa nie wyjaśni czym jest chorowanie w praktyce. O tym najlepiej mówią chorzy, którzy potrafią wyjaśnić wszystko na przykładach z własnego doświadczenia. Medycyna owszem, powie nam na czym polega łuszczyca, jakie leki stosować i że nie można spodziewać się wielkich efektów. Ale rzeczy ważnych dla chorych nie powie. Tylko od nich samych dowiecie się, co czują, kiedy kolejny raz tracą pracę, bo klienci się skarżą. Albo jakie sytuacje sprawiły, że trzymają się wąskiego grona ludzi i unikają obcych.

Dopiero wiedząc, co spotyka osoby chorujące można je lepiej zrozumieć. Wtedy okazuje się, że łuszczyca, którą my widzimy przede wszystkim na skórze lub paznokciach, nie pozostaje bez wpływu na psychikę. Człowiek ma świadomość, że nie wygląda najlepiej, ale nie może z tym nic zrobić... a ludzie patrzą i komentują - często niezbyt miło. Jedynym wyjściem jest pogodzenie się i zaczęcie normalnego życia mimo wszystko. Da się? Niektórzy udowadniają, że tak. Jednak nie każdy ma w sobie dość siły i odwagi. To jeden z powodów, dla których książki takie jak "Psoriasis vulgarna" powinny powstawać. Mając większą świadomość mniej osób będzie się dziwić i wytykać palcami (mam nadzieję).

Zwłaszcza, jeśli przeczytacie coś napisanego w taki sposób! Luz, z jakim prowadzona jest narracja i traktowanie łuszczycy, jak czegoś zwyczajnego cudownie ułatwia oswajanie się z chorobą. Wszak to nieodłączna część człowieka, tak samo jak charakter, którego przecież większość z nas się nie wstydzi. Ja jestem pod wrażeniem! 

Jak chorować, żeby nie zwariować?

Nie wiem, czy jest na to recepta doskonała. Ludzie chorzy (na łuszczycę i cokolwiek innego) są różni, tak samo jak zdrowi. Nie każdemu podoba się ta sama praca, nie każdego satysfakcjonuje to samo w życiu prywatnym, mamy różne priorytety i potrzeby. I najważniejsze jest to, żeby żyć po swojemu. Ale Arek pokazuje swoją książką coś jeszcze.

Nie zawsze życie, które prowadzimy jest tym, którego chcemy. Jednak, żeby to zobaczyć potrzebujemy spojrzenia z boku. Obecność kogoś, kto nas wspiera w naszych działaniach daje też siłę, do ich podjęcia, do przełamania schematów, w których się dotąd trzymaliśmy. Łukasz, spotykając na swojej drodze odpowiednie osoby, odnajduje radość w życiu i przestaje podporządkowywać się chorobie.

I może tego dokonać każdy. Niestety, często potrzebne jest duże wsparcie więc sprawa się komplikuje. Zwłaszcza, że osoby zdrowe nie zawsze chcą się angażować dla kogoś. A szkoda, bo warto. Ludzie, którzy mają ograniczone możliwości, a mimo to korzystają z życia wiele biorą, żeby funkcjonować, ale potrafią też wiele dać. Obcowanie z nimi uczy tolerancji i człowieczeństwa, a także dowodzi, że razem można więcej. Nie wierzysz? Zapytaj ich (link). To grupa, która łączy niepełnosprawnych i sprawnych ludzi pomagających sobie nawzajem normalnie spędzić wakacje. Dają oni dużą dawkę pozytywnej energii i pokazują, że poddanie się nie jest jedynym wyjściem. Są dowodem na to, co przedstawia książka "Psoriasis vulgarna". A także na to, że rodzaj choroby nie ma znaczenia - podejście zawsze jest ważne!

"Odwyk" Adam Widerski

Każdy ma jakieś uzależnienia. Ale czy z każdym z nich trzeba od razu iść na odwyk? Z niektórymi owszem, jednak trzeba przy tym uważać - zaraz zobaczycie dlaczego...

„Ślepy instynkt” Andreas Winkelmann

Udało mi się skończyć!!! Wiele się ostatnio działo i z czytaniem byłam trochę ‘do tyłu’. O ile można tak powiedzieć o przyjemności. Ale brak czasu nie był jedynym powodem, przez który przeczytanie „Ślepego instynktu” zajęło mi sporo czasu. W książce pojawia się wątek, przez który musiałam robić przerwy, żeby ochłonąć. Jaki? Już mam wszystko mówię.

„Przesyłka” Sebastian Fitzek

Mam wrażenie, że ostatnio trafiają mi się książki o podobnym schemacie. Nie wiem, czy to dlatego, że listopad poświęciłam akcji Czytaj PL, czy czysty przypadek? Przed skończeniem powieści „Czarne morze” postanowiłam więc oderwać się od tego, co udostępnił Woblink i wrócić do książek jednego z moich ulubionych pisarzy.